ژووانگه
درباره وبلاگ
در این وبگاه شما مطالبی در مورد مسائل سیاسی معرفی ایده اولوژی های سیاسی-معرفی مذاهب دینی و ایده اولوژی های دینی میخوانید.که این موضوعات به جهان بینی و کمال بینش فردی هرشخصی کمک بسزایی میکند.
آرشيو وبلاگ
دوشنبه ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۲ :: نويسنده : rivan

علویه یا نصیریه یکی از فرقه‌های مذهب شیعه است که بزرگترین اقلیت دینی را در سوریه تشکیل می‌دهند و حافظ اسد و بسیاری از رهبران حزب حاکم این کشور از پیروان آن هستند. اعتقاد آن‌ها به تجسم خداوند و الوهیت علی بن ابی‌طالب باعث شده تا بیشتر مسلمانان آن را مرتد بدانند.

سکونتگاه اصلی علوی‌ها در شرق سوریه است. پیروان این مذهب را علویان یا نصیریون‎ یا الانصاریة می‌نامند. ابهامات و اختلاف نظرهای زیادی در مورد ریشه تاریخی و اعتقادات اصلی آن‌ها وجود دارد. یکی از منابع مذهبی پذیرفته شده این فرقه کتاب المجموع اثری از سلیمان ادهانی است که سال ۱۸۵۹ در حلب منتشر شد. در این کتاب آمده که آن‌ها به تناسخ ارواح از جسمی به جسم دیگر اعتقاد دارند و همچنین واژه نصیریه برگرفته از نام «ابن نصیر العبدی البکری النمری» است شخصی که خود را باب حسن عسکری امام یازدهم شیعه دوازده امامی معرفی می‌کرد. البته مشخص نیست که مطالب این کتاب تا چه اندازه برای علویان معاصر مرجعیت داشته باشد، چراکه از زمان شروع سرپرستی فرانسه بر سوریه (۱۹۲۰ تا ۱۹۴۶) نام نصیریه برای این گروه به تدریج کنار گذاشته شده و علویه جایگزین آن شده و این گروه از نظر اعتقادی و شاید هم با انگیزه‌های سیاسی به سوی همخوانی بیشتر با اکثریت شیعیان حرکت کرده‌است. در سال ۱۹۳۶ یک شورای علمای علوی در بیانیه‌ای رسمی اعلام کرد که «علویان تنها هواداران امام علی... برادرزاده، پسرخوانده، و وصی پیامبر هستند». در سال ۱۹۷۳ سه سال پس از اینکه یک علوی به نام حافظ اسد در سوریه به قدرت رسید شورای علمای این مذهب اعلامیه‌ای با مفاد مشابه صادر کرد.

علویه از نظر تاریخی همراه با دروزها از مذهب اسماعیلیه منشعب شده‌اند و اسماعیلیه نیز پیشتر از شیعه امامیه جدا شده‌است. و به نوشته برخی دیگر فرقه نصیریه در قرن پنجم هجری قمری از شیعه امامیه منشعب شد

هم‌اکنون علویان بیشتر در سواحل شرقی سوریه، و استان ختای در ترکیه (که مورد ادعای سوریه‌است) تمرکز دارند. به طور تقریبی ده درصد جمعیت سوریه علوی هستند. در سوریه آن‌ها قدرت سیاسی قابل توجهی را به دست آورده‌اند. آن‌ها از زمان سرپرستی فرانسه بر سوریه مقامات مهمی در ارتش به دست آورده و با به قدرت رسیدن حزب بعث در سال ۱۹۶۳ موقعیت بهتری به دست آوردند اما پس از رسیدن حافظ اسد به قدرت بود که جایگاه آن‌ها کاملاً مستحکم شد. از بین ۳۳ افسر نظامی ارشد منتخب حافظ اسد برای فرماندهی نیروهای مسلح، و سرویس‌های امنیتی و اطلاعاتی بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۷ حداقل ۱۹ نفر علوی بوده‌اند. با این حال به نظر نمی‌رسد وضعیت سیاسی اجتماعی علویان در جامعه سوریه به طور کلی بهبود قابل توجهی کرده باشد.

در آثار نویسندگان و مورخان اسلامی چه سنی و شیعه مطالب ضد و نقیضی در مورد اعتقادات این گروه مطرح شده و اتهامات زیادی به آن‌ها وارد شده‌است. از جمله اعتقاد به خدایی علی بن ابیطالب و برخی افراد دیگر به آنان نسبت داده شده‌است. اما خود آن‌ها چنین مطالبی را رد می‌کنند

تعالیم نصیریه

تعالیم نصیریه عبارت است از التقاط عناصر شیعه و مسیحیت و معتقدات ایران پیش از اسلام. به عقیده ایشان، خدا ذات یگانه‏ای است مرکب از سه اصل جداناپذیر بنامهای: «معنی‏»، «اسم‏»، «باب‏». این سه گانگی (تثلیث) به نوبت در وجود انبیا مجسم و متجلی گشته‌است و آخرین تجسم با ظهور اسلام مصادف شده و آن ذات یگانه در تثلیث لایتجزایی در وجود علی بن ابی‌طالب، محمد و سلمان فارسی تجسم یافت. بدین سبب تثلیث مزبور را با حروف عمس (ع - م - س) معرفی می‏نمودند که اشاره به حروف اول سه اسم علی، محمد و سلمان است. «نصیریه‏» معتقد به تناسخ اند و مانند دروزها به دو دستهٔ روحانی تقسیم می‏شوند: یکی «عامه‏» و دیگری «خاصه‏».

طبقه خاصه از خود کتب مقدسی دارند و مضمون آنها را تاویل می‏کنند ولی برای عامه مکشوف نمی‏ سازند.

مراسم مذهبی را روحانیان ایشان بر بلندیها، در بقاعی که (قبه) نامیده می‏شود برگزار می‏ کنند. قبه ‏ها معمولاً بر مقابر اولیای آن طایفه قرار دارد. «نصیریه‏» در بزرگداشت عیسی افراط می‏ کنند و حواریون و عده‏ای از شهدای مسیحی را محترم می ‏شمرند. آنها به غسل تعمید و اعیاد مسیحی نیز توجه مخصوص دارند.





نوع مطلب : مذاهب دین اسلام ، مذهب شیعه/فرقه علوی ،
ارسال نظر
نام شما :
آدرس وب سایت :
پست الکترونیک :
پیام شما :
کد امنیتی :